دلیل برتری امامت نسبت به نبوت

شمار از خوراک کشاورزنیوز استفاده می کنید

دلیل برتری امامت نسبت به نبوت

کشاورزنیوز:

شفقنا(پایگاه بین المللی همکاری های خبری شیعه )-یکی از بحث‌های مهم بین شیعه و اهل سنت مقام و جایگاه امام در بین مردم است؛ آنان امام را در حد یک رهبر جامعه تنزل داده و معتقدند امامت فقط جنبه حکومت ظاهری بر مردم است. اما شیعه، مقام امام را بسیار عالی دانسته و حتی از نبوت امام بالاتر می‌داند و معتقد است برخی از انبیای بزرگ هم نبی بوده‌اند و هم امام و برخی دیگر هرگز به مقام امامت نرسیده‌اند.[۱]
به گزارش شفقنا به نقل از رهروان ولایت ما در این نوشتار برآنیم که از آیات قرآن کریم استفاده کرده و مقام امامت و جایگاه او در هستی و در میان مخلوقین را استنباط کنیم:
نکته اول: قرآن کریم در سوره بقره می‌فرماید: «وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِی قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِین [بقره/۱۲۴] (به خاطر بیاورید) هنگامى که خداوند ابراهیم(علیه‌السلام) را با وسائل گوناگونى آزمود، و او به خوبى از عهده آزمایش برآمد، سپس خداوند به او فرمود: من تو را امام و رهبر مردم قرار دادم، ابراهیم(علیه‌السلام) عرض کرد: از فرزندان من(نیز امامانى قرار بده) خداوند فرمود: پیمان من به ستم‌کاران نمى‌‏رسد».
این آیه به زیبایی بیان می‌کند که مقام «امامت» غیر از «نبوت» است؛ هم‌چنین به زیبایی بیان می‌کند که امامت، بسیار برتر از نبوت است، زیرا حضرت ابراهیم(علیه‌السلام) با آنکه نبی بود و مورد امتحانات بسیاری قرار گرفت و از همه آنها سربلند بیرون آمد، به او مقام امامت داده شد. پس امامت برتر از نبوت است.
نکته دوم: از مجموع آیات قرآن کریم استفاده می‌شود که جایگاه امامت بسیار بالاتر و عالی‌تر از نبوت است و مربوط به هدایت باطنی است. در قرآن کریم، «امامت» یعنى قیادت کسى که با امر الهى، هدایت‏‌کننده است؛ زیرا قرآن، هر جا نامى از امام مى‌‏برد، آن را مقیّد به هدایت مى‌‏کند، آن هم نه هدایت مطلق، بلکه هدایتى که به امر خداوند انجام مى‌‏گیرد، به طور مثال قران کریم می‌فرماید: «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا[انبیاء/۷۳] و آنها را پیشوایانى قرار دادیم که به فرمان ما (مردم را) هدایت مى‌‏کردند». و نیز در جاى دیگر مى‌‏فرماید: «وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّهً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا [سجده/۲۴] و از آنها امامان (و پیشوایانى) برگزیدیم که به فرمان ما (مردم را) هدایت مى‏‌کردند».
و مراد از «امر الهى» نیز همان است که درباره آن فرموده است: «إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَیْئاً أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ فَسُبْحانَ الَّذِی بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْ‏ءٍ [یس/۸۲- ۸۳] فرمان او تنها این است که هر گاه چیزى را اراده کند به او مى‏‌گوید: “موجود باش” آن نیز بلافاصله موجود مى‌‏شود». و نیز فرموده است: «وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَهٌ کَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ [قمر/۵۰] و فرمان ما یک امر بیش نیست، هم‌چون یک چشم‌برهم زدنی».
امر الهى که آیه اوّل، آن را «ملکوت» نیز خوانده است، وجه دیگرى از خلقت است که امامان، با آن، با خداى سبحان مواجه مى‏‌شوند. خلقتى طاهر و مطهّر از قیود زمان و مکان و خالى از تغییر و تبدیل و «امر» نیز هم‌معنا با کلمه «کن» می‌باشد و منظور وجود عینى اشیاست.
پس امام که به امر الهی عمل و هدایت می‌کند، دارای ولایت تکوینی و هدایت باطنی است، به این معنا که به راحتی می‌تواند در امر الهی که همان تکوین است تصرف کند و با اذن خداوند متعال از درون، هر کس که قابلیت هدایت دارد را هدایت می‌کند. این مطلب معنای هدایت به امر است که خداوند متعال به ائمه نسبت داده است.

کوتاه سخن آن که امام هدایت‏‌کننده است که با امر ملکوتى که در اختیار دارد، هدایت مى‏‌کند، هدایتى که دست خلق گرفتن و به راه حق رساندن است، نه صرف راهنمایى با موعظه و ارائه طریق. قرآن، هدایت انبیاء و رسل و مومنان را صرف نشان دادن راه سعادت و شقاوت دانسته، لکن هدایت امام را ایجاد هدایت مى‌‏داند. پس امامت از نظر باطن، یک نحوه ولایتى است که امام در اعمال مردم دارد.[۲]
________________________________________
پی‌نوشت:
[۱]. برای مطالعه به این مطلب و این مطلب مراجعه کنید.
[۲]. برگرفته از تفسیر المیزان، علامه طباطبایى، ج ۱، ص ۲۷۲.

انتهای پیام

نوشته دلیل برتری امامت نسبت به نبوت اولین بار در کشاورزنیوز پدیدار شد.

کشاورزنیوز

مطالب مرتبط

فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس